Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Άρτεμις


Η θεά Άρτεμις ήταν κόρη του Δία και της Λητούς. Η Λητώ για να κρύψει από την Ήρα την κανονική σύζυγο του Δία, τον καρπό της με τον Δία κατέφυγε σ' ένα ξερονήσι.
Η έγκυος Λητώ, μετά από ταλαιπωρίες και με την βοήθεια των γυναικείων θεοτήτων, εκτός βέβαια της Ήρας, έφερε στον κόσμο δύο πανέμορφα μωρά, πρώτα την Άρτεμη και μετά τον δίδυμο αδελφό της Απόλλωνα.


Γέννηση της Άρτεμης στην Δήλο (Scultori 1560)


Ο Δίας, που από ψηλά  βλέπει τα πάντα, γοητεύεται από την Άρτεμη βρέφος, βλέποντας την  να βοηθά την εξουθενωμένη μητέρα της, να ξεγεννήσει και το δεύτερο παιδί.
Ο Δίας σίγουρα την θαύμαζε αλλά και οι υπόλοιποι θεοί ήταν γοητευμένοι με την ομορφιά της, το γούστο της, την ευστροφία της αλλά και την αποφασιστικότητά της.
Όταν ο Δίας την κάλεσε για να της ικανοποιήσει κάθε της επιθυμία, η Άρτεμη του ζήτησε αιώνια παρθενία και αγνότητα, όχι μόνο για τον εαυτό της αλλά και για τις Νύμφες που πάντα θα την συνόδευαν αλλά και για όσους θα την τιμούσαν.
Αν και η πανέμορφη Θεά είχε κατακτήσει θεικά τον δρόμο της δεν σπίλωσε τον μύθο της που την ήθελε να τον προστατεύει με αμείλικτο τρόπο. Οι μυθοθρησκευτικές αντιφάσεις και εδώ παρούσες για την Θεά του κυνηγιού, των αγρίων ζώων, των δασών αλλά και των νέων και του τοκετού. Εχει θεωρηθεί και σαν Θεά της Σελήνης. Σύμβολα που την συνοδεύουν είναι το τόξο, ένα ελάφι και η ημισέληνος.
Η Θεά αδιαφορώντας για τις συνήθειες των άλλων θεών και ανθρώπων, έκανε σπίτι της την φύση, τις ραχούλες, τα λαγκάδια, τις πηγές και τα βουνά πάντα μαζί με τις Νύμφες, μέσα στο ζωικό βασίλειο για το οποίο οι υπόλοιποι θεοί δεν έδιναν δεκάρα.


Nύμφες  (Μπουγκερώ  1878)



 
Νύμφες και ένας Σάτυρος  (Μπουγκερώ 1873)




Πάντα στο χέρι της κρατούσε το τόξο της, το οποίο και χειριζόταν θεικά αμείλικτα φορές και σαν τιμωρός.

Όταν ο Ακταίων ψάχνοντας κατακαλόκαιρα νερό για να ξεδιψάσει έτυχε να την δει γυμνή την ώρα που έκανε το μπάνιο της και για να μην διαδοθεί η εμφάνιση της Θεάς, τον μεταμόρφωσε σε ελάφι και έβαλε τα σκυλιά που την συνόδευαν να τον κατασπαράξουν.




Η Άρτεμις στο λουτρό της και ο Ακταίων (Τιτσιάνο 1556-9)



Αγγείο (4ος αιώνας π.χ.)




Άρτεμις και Ακταίων (Παλάτι στην Καζέρτα της Νάπολης)                                



 Άρτεμις και Ακταίων (Jean-Baptiste Camille Corot 1836)



Ο γιος του Ποσειδώνα Ωρίων δεν ξέφυγε από τα θανατηφόρα βέλη της Θεάς, μιας και συνευρέθη με τη θεά της αυγής Ηώ, αν και μια άλλη εκδοχή θέλει τον Ωρίωνα να πλήρωσε ακριβά την συνήθειά του να κοκορεύεται ότι είναι ο καλύτερος στην τέχνη του τόξου.

 Άρτεμις και Ορίων  (Nicolas Poussin 1660-64)


                       

Η νύμφη Καλλιστώ που την συνόδευε, είχε καλλίτερη τύχη και παρά τρίχα ξέφυγε από τα βέλη της, όταν έχασε την αγνότητά της, μιας και την αποπλάνησε ο Δίας και πλέον η εγκυμοσύνη της δεν κρυβόταν απο τις υπόλοιπες νύμφες και την Θεά. O Δίας για να ξεγελάσει και να πλησιάσει την Καλλιστώ είχε  μεταμορφωθεί με την μορφή της Θεάς Άρτεμις.

 O Δίας μεταμορφωμένος σε θεά Άρτεμη και η Καλλιστώ
 (Francois Boucher)










 Άρτεμις και Καλλιστώ (Sebastiano Ricci 1712-16)



 Ο Ενδυμίων ήταν ένας νεαρός  βοσκός με απαράμιλλη ομορφιά. Η Σελήνη στον καθημερινό νυχτερινό περίπατο της βλέπει τον Ενδυμίωνα και γοητεύεται, κατεβαίνει από τον ουρανό και τον πλησιάζει, η συνεύρεση και ότι έγινε γοητεύει ακόμα περισσότερο την Σελήνη που μην θέλοντας να χάσει την συντροφιά του, με την ομορφιά του χωρίς την φθορά του χρόνου, βάζει λυτούς και δεμένους να πείσουν τον Δία να του δώσει τον αιώνιο ύπνο για να μην γεράσει ποτέ. Ο Δίας πραγματοποιεί την επιθυμία της και έτσι ο Ενδυμίων πέφτει στον αγέραστο ύπνο,  έτσι κάθε βράδυ η Σελήνη περνώντας, έσμιγε με τον πάντα νέο Ενδυμίωνα. Ο μύθος θέλει 50 κόρες να είναι μέχρι τώρα καρπός της συνεύρεσης.








  Άρτεμις και Ενδυμίων (Walter Crane 1845-1915)




 Άρτεμις και Ενδυμίων (Jean Fragonard 1753)





 Άρτεμις και Ενδυμίων (Νικολά Πουσέν 1630)









Ο μύθος θέλει την Θεά να είναι πανταχού παρούσα. Ο πόλεμος της Τροίας την βρίσκει στο πλευρό των Τρώων πριν ακόμα ξεκινήσει ο πόλεμος. Είχε τους λόγους της η Θεά μιας και ο Αγαμέμνονας σ'ένα  άλσος αφιερωμένο στην Άρτεμη σκότωσε ένα ιερό ελάφι.
Η οργή της Θεάς για τον Αγαμέμνονα έφερε άπνοια και τα ετοιμοπόλεμα πλοία μέναν δεμένα στο λιμάνι της Αυλίδας και μόνο η θυσία της Ιφιγένειας, κόρης του Αγαμέμνονα, μαζί με την εκτόνωση της οργής  θα έφερνε και τον ούριο άνεμο.
Η Θεά όμως την ύστατη στιγμή της μυθικής ανθρωποθυσίας σώζει την Ιφιγένεια προσφέροντας  για θυσία ένα ελάφι και επιτέλους  φυσάει ο ούριος άνεμος.






 Η  Θεά σώζει την Ιφιγένεια  (Αντίγραφο)





 Πρωτότυπο












Η θυσία της Ιφιγένειας  (Τιέπολο)






Tιέπολο                                                                            





Jean Jouvenet 1685









H θυσία της Ιφιγένειας (Francis Frontabasso 1749)






Λητώ, Απόλλων και Άρτεμις (κρατήρας 4ος αιώνας π.χ.)





 Άρτεμις και Απόλλων (Τιέπολο 1757)



Η Άρτεμις επιστρέφοντας από το κυνήγι (Ρούμπενς1615)






Μουσείο Ερμιτάζ-Giovanni Benzoni




Άρτεμις των Βερσαλιών-αντίγραφο Ελληνικού αγάλματος του 2ου αιώνα
 (Μουσείο Λούβρου)




Αντίγραφο Αφροδίτης των Βερσαλιών (Σαν Φρανσίσκο-Αμερική)






 H κρήνη της Αρτέμιδος (Φοντενεμπλό-Γαλλία)






 Κρήνη της Αρτέμιδος (Πλατεία Archimede-Ιταλία)





Σίδνει Αυστραλία





 Βερσαλίες-Γαλλία





Δημόσιο πάρκο Μπράντφορντ- Αγγλία







                                                                                     


Tο κυνήγι της Αρτέμιδας (Luca Giordano 1634-1705)





 Άρτεμις και Κένταυρος (Σάντρο Μποτιτσέλι 1482-83)





Άρτεμις (Walter Crane 1881)





Άρτεμις  (Simon Vouet 1637)





 Άρτεμις και Έρωτας (Pompeo Batoni 1761)






 Προσφορά στην Αρτέμιδα (Annibale Caracci 1597-1602)





 
Άρτεμις (Charles Gleyre 1806-1874)





Η Άρτεμις αναπαύεται μετά το μπάνιο (F. Boucher 1742)








   
Edward Robert Hughes-1898
                                                                                                                                 Αντιγραφή

1 σχόλιο:

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση.
    Να συμπληρώσω απλά, ότι η Άρτεμη η Αγροτέρα, λατρεύτηκε και από τους αρχαίους Ευρυτάνες, ως θεά του κυνηγιού σε ένα τόπο που επιβίωνε από αυτή τη δραστηριότητα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή